Kopalnia soli Wieliczka

Odwiedzając Kraków w celach turystycznych obowiązkowo powinien znaleźć się czas na odwiedzenie Wieliczki. Miasto oddalone jest od Rynku Głównego w Krakowie, licząc w linii prostej jedynie 13 kilometrów. Wieliczka to słynna kopalnia soli nosząca to samo imię co miasto. Obecnie kopalnia jest całkowicie przekształcona w muzeum i jest jedynym takim miejscem na świecie, w którym obok możliwości zapoznania się z wydobyciem soli podziwiać można wiele wspaniałych podziemnych obiektów. Niezwykłość tego miejsca wpłynęła na to, że kopalnia została wpisana na pierwszą listę światowego dziedzictwa UNESCO. Od 1989 roku kopalnia Wieliczka znajduje się również na Liście Światowego Dziedzictwa Zagrożonego. Wraz z zakończeniem wydobycia soli w roku 1994 roku zmniejszyło się zagrożenie kopalni i została wypisana z listy zagrożonych obiektów. Kopalnia ma status pomnika historii Polski. W 2007 roku gazeta Rzeczpospolita ogłosiła plebiscyt, w którym kopalnia soli Wieliczka uznana została za jeden z siedmiu cudów Polski, uzyskując największą liczbę głosów.

Historia wydobycia soli rozpoczęła się wraz z eksploatacją „źródeł solnych”, wyrzucających w tym miejscu solankę pochodząca z wnętrza ziemi. Wypływającą solankę gromadzono i oczyszczano, następnie warzono ją czyli poddawano gotowaniu. Ślady tego procederu sięgają neolitu i pochodzą sprzed 3 tysięcy lat. Ten rodzaj pozyskiwania soli zakończył się wraz z zanikiem wypływu solanki. W XII i XIII wieku zaczęto eksploatację z wykorzystaniem drążenia głębokich studni. Z biegiem lat studnie stawały się coraz głębsze i towarzyszyć im zaczęły boczne korytarze drążone wraz z wydobywaną sola.

Do czasu zakończenia eksploatacji kopalnia posiadała 9 poziomów wydobywczych. Pierwszy znajduje się 64 metry pod ziemią, a ostatni 9 znajduje się 327 metrów pod ziemią. Łączna długość wszystkich wydrążonych chodników wynosi 300 kilometrów.

Ze względu na bardzo dobry mikroklimat panujący w solnych wyrobiskach na przełomie XVIII i XIX wieku utworzono pod ziemią trasę turystyczną, łącząca przyjemność podziwiania podziemnych korytarzy i sal z walorami zdrowotnymi. Trasa obejmuje poziom od I do III i w najgłębszym miejscu przebywa się na poziomie 135 metrów pod ziemią, Trasa liczy ponad 3 kilometry, obejmując 20 komór znajdujących się na jej szlaku. Przechodząc cała trasę pokonuje się równocześnie około 800 schodów. Część trasy przystosowana jest do obsługi osób niepełnosprawnych poruszających się na wózkach inwalidzkich.

Poszczególne komory spotykane na trasie posiadają różną wielkość i prezentują rożne ciekawe obiekty. Największą komorą jest podziemna kaplica św. Kingi. Komora ma 54 metry długości, 18 metrów szerokości i 12 metrów wysokości. Żyrandole zawieszone w kaplicy wykonane są z solnych kryształków. W kaplicy odbywają się msze święta w imieniny św. Kingi oraz patronki górników św. Barbary. W wigilię Bożego Narodzenia w kaplicy odprawiana jest pasterka. Kaplica posiada bardzo dobra akustykę.